ΚΟΡΝΗΛΙΟΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ 1991 Διανοουμενοι,πολιτικη,δημιουργια

 

Καστοριάδης - Κριτήρια Ουσίας και Αξίες

 

Μάνος Χατζιδάκις, Το μυαλό της κότας

 

ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ - ΠΕΡΙ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

 

Μην δω κανέναν πάλι να γράψει για τον αντίχριστο, ή ανεβάσει απόσπασμα από δημοσίευμα της φιλοχουντικής εφημερίδας ελεύθερη ώρα, ή γράψει λόγια υποστήριξης και συμπάθειας για τον ακροδεξιό Τράμπ, ή βγει στους δρόμους με Ελληνικές σημαίες και θρησκευτικές εικόνες λες και ζούμε στον μεσαίωνα, γιατί δεν θα τα πάμε καθόλου καλά!!!

            Ο χριστιανοταλιμπανισμός ΔΕΝ είναι αντίσταση, είναι κατάργηση της λογικής, του μόνου όπλου που έχουμε πραγματικά, κατά των όσων συμβαίνουν! Έχετε την εντύπωση με τόσο δογματικές ιδέες, πως θα μας πάρει κάποιος στα σοβαρά; Το πρόβλημα δεν είναι η πίστη, αλλά η θρησκοληψία! Το πρόβλημα δεν είναι το να αγαπά κανείς την πατρίδα του, αλλά το να υποστηρίζει ακροδεξιές απόψεις! Αν δεν θέλεις τον εαυτό σου να τον θεωρείς πρόβατο, πρώτα από όλα προσπάθησε να είσαι Άνθρωπος ελεύθερος από ακραίες ιδέες!

            Τι νομίζεις ρε Ελληνάρα; Πως δεν είσαι ΉΔΗ πρόβατο όταν ακολουθείς πολύ συγκεκριμένες απόψεις, που κάποιος στις δίδαξε (εκκλησία, κράτος, κοινωνία, οικογενειακό περιβάλλον) οπότε με την πάροδο του χρόνου, από συνήθεια και από παράδοση, έγιναν για εσένα η μόνη πραγματικότητα σου, η μόνη αναντίρρητη αλήθεια για τον κόσμο; 

            ΕΙΣΑΙ ακριβώς το πρόβατο που ο ίδιος καταδικάζεις! Δεν έχεις γνώμη! Δεν έχεις ΔΙΚΗ σου άποψη! Δεν έχεις μπει στη χρονοβόρα διαδικασία να ψάξεις, να μάθεις, να στοχαστείς, για την ανθρωπότητα, για τον εαυτό σου! Όταν επαναλαμβάνεις απλά λόγια που ΣΟΥ έμαθε κάποιος, ΔΕΝ έχεις γνώμη, απλά επιβεβαιώνεις την Ανυπαρξία σου! Ο άνθρωπος ο συνετός, ξέρει πως είναι το να απορρίπτει κανείς, με πόνο, με κλάμα, με έντονη δυσαρέσκεια, ΌΛΑ όσα τον έμαθαν! Μόνο έτσι γυμνός Ανακαλύπτει κάποτε ποιος είναι πραγματικά!

Χριστιανοταλιμπανισμός και η Νέα Τάξη Πραγμάτων!

Έχω εκφράσει ήδη τους φόβους μου για τη νέα πραγματικότητα που μας ετοιμάζουν! Υπάρχει πλέον ξεκάθαρα, ο κίνδυνος της ολικής παράδοσης μας, σε μια νέα πραγματικότητα φόβου, ανασφαλειών, ελέγχου κλπ.

                Μέχρι πρόσφατα, οι αρχαίοι Ρωμαϊκοί μέθοδοι ελέγχου των μαζών όπως το ''Διαίρει και βασίλευε'', και ''Άρτος και θεάματα'' ήταν αποτελεσματικές και δοκιμασμένες. Από τη μία ο διχασμός μεταξύ των μαζών, η κατηγοριοποίηση τους σε ομάδες πολιτικές ή φυλετικές για παράδειγμα, ή ακόμη και η ψυχολογική κούραση του ατόμου, που είχε ανάγκη για φθηνές και εντελώς ανούσιες διασκεδάσεις, ώστε να ξεχνά την μιζέρια του, ήταν οι μέθοδοι που οδηγούσαν σε παραίτηση από την πραγματική ουσία των γεγονότων.

                Σε αυτό βέβαια σημαντικότατο ρόλο έπαιξε και η λεγόμενος επιστημονικός αναλφαβητισμός, που οδηγεί τους ανθρώπους σε λάθος συμπεράσματα, σε μισές αλήθειες, και σε εγωκεντρική ημιμάθεια! Ζούμε στον αιώνα της επιστήμης, και ο κόσμος ακόμη πιστεύει σε θρησκείες, ακόμη χειρότερα σε ζώδια, χαρτομαντεία και καφετζούδες! Η ανατολίτικη νοοτροπία μας, η κληρονομιά τόσων αιώνων από την επαφή μας με τους λαούς της ανατολής, έχει μετατραπεί σε ισχυρή παράδοση μας, που πλέον αδυνατούμε να αποβάλλουμε, επειδή όπως κάθε παράδοση, έχει τη βάση της στη δύναμη της συνήθειας.

              Με λύπη μου βλέπω νέους ανθρώπους να αντιδρούν σε αυτές τις νέες συνθήκες ζωής, όχι όμως σύμφωνα με τη λογική, αλλά συναισθηματικά συγχυσμένοι, επηρεασμένοι από τη θρησκεία που πάντα κινδυνολογούσε, μήπως και προσελκύσει δια μέσω του φόβου, ολοένα και περισσότερους πιστούς! Δεν είναι δυνατόν εν έτη 2021, να μιλάνε μόνο για τον Αντίχριστο! Αυτό δείχνει όχι μόνο την πίστη τους περισσότερο σε αυτόν αντί στο Θεό, αλλά και την ανημποριά τους να δουν την πραγματικότητα, γυμνή από κάθε θρησκευτική αντίληψη, που διδάχτηκαν από το κράτος, όπως κάθε κράτος κάνει στους πολίτες του, προκειμένου να τους ασκήσει περισσότερο έλεγχο! Εξάλλου πολιτική και θρησκεία είναι αποδεδειγμένα ένα και το αυτό! Ο δογματισμός είναι χαρακτηριστικό άλλωστε, της κάθε μορφής εξουσίας, επειδή μόνο με αυτόν ελέγχεις καλύτερα τη μάζα!

                Πώς μπορείς να συνετίσεις όμως κάποιον άνθρωπο, που σε ότι και να του πεις, βλέπει μόνο αυτό που έχει διδαχθεί; Πως μπορείς να βάλεις λογική μέσα σε έναν άνθρωπο, όταν παντού βλέπει γύρω του σατανιστικά σύμβολα, ή συγκρίνει τον παγανισμό με τον σατανισμό, και δεν έχει ιδέα για τα αρχαία Ελληνικά σύμβολα και τη σημασία τους, όταν η μόνη αλήθεια που γνωρίζει, είναι αυτή που διδάχτηκε από το κράτος; Μπορεί να αφυπνιστεί ένας πιστός, όταν ο φόβος του είναι μεγαλύτερος από την πίστη του; Μπορεί να δει την ανθρώπινη ηλιθιότητα που κρύβεται πίσω από όλα, την ανθρώπινη πονηριά και εκμετάλλευση;

                Για τα πάντα λοιπόν φταίει ο άνθρωπος και η αυτοκαταστροφική του φύση! Αλλά δεν μας αρέσει αυτή η αλήθεια! Δεν έχει πυροτεχνήματα εντυπωσιακά στον τίτλο της, δεν μας έλκει με την πραγματικότητα της, δεν είναι κάτι που θα μπορούσε να μας κάνει να νιώσουμε σημαντικοί, με το να διαδώσουμε την αλήθεια μας στους γύρω μας! Αυτό σημαίνει πως δεν μάθαμε να είμαστε σημαντικοί στην πορεία της ζωής μας, οπότε φτιάχνουμε με εύκολο τρόπο κάτι που θα μας κάνει να νιώσουμε επιτέλους σημαντικοί, κάτι που δεν θα μας πάρει αρκετό καιρό για να το μάθουμε, δεν θα κοπιάσουμε αρκετά για να το εξηγήσουμε!

              Για τέτοιες κατασκευασμένες αλήθειες βέβαια, δεν ευθύνεται μόνο η θρησκεία, αλλά και οι διάφοροι τσαρλατάνοι βιβλιοπώλες της τηλεόρασης, που πουλούσαν φθηνά τις γνώσεις τους, σε εύπιστα πλήθη, που δεν είχαν μάθει να διαβάζουν ποτέ στη ζωή τους σωστά και σοφά βιβλία! Απευθυνόταν πάντα σε ένα χαμηλού μορφωτικού επιπέδου κοινό, το οποίο ήταν έτοιμο να δεχτεί θεωρίες που θα ήταν βγαλμένες από το κεφάλι ενός τσαρλατάνου που δεν διαφέρει και πολύ από τους αστρολόγους!

              Οπότε έχουμε νέους ανθρώπους που πιστεύουν σε ότι τους πουν, αρκεί να έχει εντυπωσιακές συνωμοσίες, αρκεί να το έχουν διαβάσει σε ένα αρχαίο βιβλίο, αρκεί να τους το πει ένας παπάς. Είναι λυπηρό νέοι άνθρωποι να έχουν το μυαλό ενός 80χρονου ανθρώπου, που δεν ξέρει να κρίνει σωστά, παρά την ηλικία του, ενός ανθρώπου που έζησε σε εποχές που δεν ήταν απαραίτητο να μάθει γραφή και ανάγνωση για να μπορέσει να επιβιώσει!

             Η κατάσταση που ζούμε σίγουρα δεν έχει προηγούμενο! Είμαι σκεφτικός, έντονα δυσαρεστημένος από τα γεγονότα, φοβάμαι για τα μελλούμενα. Όμως δεν αφήνω καμία μη λογική εξήγηση να με επηρεάσει, να με κατευθύνει, και να με κάνει πειθήνιο όργανο συμμετοχής, σε κάποια κατασκευασμένη αλήθεια! Η αλήθεια δεν φαίνεται ποτέ με την επιβίωση της παραδοξολογίας, αλλά με την αντικατάσταση της με τη φρόνιμη λογική! Αν οι νέοι άνθρωποι δεν αποβάλουν τις απαρχαιωμένες πεποιθήσεις τους, είμαστε χαμένοι!

Ηρακλής και Λερναία Ύδρα..Τι συμβολίζουν πραγματικά;Γεωμυθολογία

 

13/3/21: 23:57

Αγαπώ την αστρονομία επειδή μπορεί να σε διδάξει ηθική, περισσότερο αποτελεσματικά από κάθε θρησκεία η ακόμη και φιλοσοφία! Σε διδάσκει να αποδέχεσαι τη Ζωή για αυτό που ήδη είναι, με αποτέλεσμα να αντιλαμβάνεσαι την πραγματική της ουσία αλλά και την αξία της, μέσα από την μοναδικότητα που αυτή έχει στα πέρατα του σύμπαντος!

          Όταν γνωρίζεις πόσο σπάνιο είναι το να Υπάρχεις, τότε μόνο πραγματικά σέβεσαι τη Ζωή, και δεν τη σπαταλάς σε ανοησίες! Ακόμη και η ταπεινοφροσύνη που σου διδάσκει το σύμπαν, επειδή ΔΕΝ είσαι το κέντρο του κόσμου, δεν έχει το νόημα της υποταγής και της μοιρολατρίας, αλλά της αποδοχής και της συμφιλίωσης σου με την πραγματικότητα. Αυτό είναι το μεγαλείο αυτής της επιστήμης!

Ακολουθεί σχετικό βίντεο με ένα απόσπασμα από τις σπουδαιότερες ομιλίες του αγαπημένου μου Αστρονόμου/Αστροφυσικού Carl Sagan!

Η επιστήμη είναι η ποίηση της πραγματικότητας

Richard Dawkins

Μάρκος Αυρήλιος "Τα είς εαυτόν" Αποσπάσματα

 

14/2/21:Τα αληθινά φιλιά...

Τα αληθινά φιλιά, τα πιο παθιασμένα που συνοδεύονται από την αίσθηση της απουσίας χρόνου, τα έχουν δώσει άνθρωποι σε σταθμούς Τραίνων, ΚΤΕΛ, Λιμάνια και Αεροδρόμια, ΟΧΙ σε αρραβώνες και γάμους! Εκεί απλώς παίζεις κάποιον ρόλο! Οι εραστές δεν υποκρίνονται, ΖΟΥΝ! Αυτά τα λίγα για την αποκατάσταση της αλήθειας!

Ο αδερφός μου - Ταινία μικρού μήκους

 

The Backwards Brain Bicycle - Smarter Every Day 133

 

Οι ''Θυσίες'' στους χώρους εργασίας!

Στους χώρους εργασίας λοιπόν, δεν υπάρχουν μόνο οι ρουφιάνοι, τους οποίους περιέγραψα σε ένα προηγούμενο κείμενο μου. Υπάρχουν και αυτοί που τους ονομάζω εδώ και αρκετά χρόνια ''Θυσίες''!

Είναι εκείνα τα κακόμοιρα ανθρωπάκια, που είναι μόνο για λύπηση. Κρυφογλείφτες ορισμένες φορές, δήθεν καλοπροαίρετοι, με έναν καλό λόγο στο στόμα για οποιονδήποτε, ακόμη και για τον χειρότερο υπάνθρωπο δηλαδή, πάντα κοινωνικοί και γλυκομίλητοι, με ένα όμως φανερά υποκριτικό χαμόγελο στο στόμα. Νιώθεις πάντα πως υποκρίνονται και λένε ψέματα, διότι είναι και άθλιοι ηθοποιοί!

Είναι εκείνοι που δηλώνουν γρήγοροι και υπεύθυνοι στη δουλειά τους, που συγκρίνουν τη δουλειά που κάνουν με τη δική σου, ακόμη και σε ποιότητα, είναι οι συμβουλάτορες ξερόλες, που ενδιαφέρονται για το καλό σου!

Πόσο τους λυπάμαι όποτε ζητούν από μόνοι τους να κάνουν υπερωρίες που δεν τους ζήτησε κανείς να κάνουν, δήθεν για να βοηθήσουν, και ύστερα αυτά τα κακόμοιρα ανθρωπάκια, δηλώνουν κουρασμένα από την υπερεργασία, και αρχίζουν τα παράπονα για την κούραση τους, ή αν δεν τους βοηθήσεις να τα βγάλουν πέρα!

Το μεγαλύτερο πρόβλημα τους λοιπόν, δεν είναι μόνο η αυτολύπηση, αλλά και η εκνευριστική τους δηθενιά, επειδή κάνουν θυσίες για τη δουλειά! Δεν νομίζω πως υπάρχει κάτι χειρότερο όμως, από την αναίδεια και την μεγαλοστομία τους, να ακουστούν σε όλους πως κάνουν θυσίες, να δείξουν πως έχουν αξία μάλιστα για κάτι τόσο ποταπό όσο η επιλογή τους να κάνουν πάντα το κάτι παραπάνω! Και όχι δεν το κάνουν από ανάγκη, διαφορετικά η στάση τους θα ήταν διαφορετική, διότι όταν κάνεις το κάτι παραπάνω για να βγάλεις περισσότερα χρήματα για να καλύψεις τις ανάγκες σου, δεν το διατυμπανίζεις, απλά κάνεις τη δουλειά σου!

Το χειρότερο όμως από όλα, είναι το υφάκι τους όταν παίζουν με τη νοημοσύνη σου, νομίζοντας πως δεν καταλαβαίνεις, θεωρούν πως είσαι ηλίθιος δηλαδή, και δεν μπορείς να διαπιστώσεις τους λόγους που γίνονται θυσία για τα πάντα σε έναν χώρο εργασίας! 

       Εσείς οι περιττοί λοιπόν, κάντε μου χώρο να αναπνεύσω! Αρκετά μολύνατε τον κόσμο! Αρκετά!!! Δεν είμαι υποχρεωμένος ούτε εγώ, ούτε κανένας άλλος συνετός εργάτης που κάνει απλά τη δουλειά του με υπευθυνότητα, να ανέχεται ΚΑΙ εσάς εκτός από τους ρουφιάνους!

Σε αγαπώ! Τοξική Αρρενωπότητα. 9/1/21: Τοξική θηλυκότητα... (Η δική μου απάντηση στο κείμενο).

Τοξική αρρενωπότητα...

"Σε αγαπώ.

Αρκεί να μην γκρινιάζεις.

Αρκεί να μην με ενοχλείς.

Αρκεί να μην με πιέζεις με ‘’θέλω’’ και με ‘’πρέπει’’.

Αρκεί να μην απαιτήσεις γάμους, οικογένειες, παιδιά και άλλα πανηγύρια.

Αρκεί να μην με ζαλίζεις όταν είμαι με τους φίλους μου.

Αρκεί να μην μου τη λες όταν πίνω λιγάκι παραπάνω.

Αρκεί να μην μου κουβαληθείς στο σπίτι μου. Αρκεί να μην μου ζητήσεις να μοιραστώ μαζί σου τα χρήματα μου.

Αρκεί να μου ικανοποιείς όλες τις φαντασιώσεις. Αρκεί να μην ρωτάς με ποιους ήμουν και τί έκανα. Αρκεί να μην μπλέκεσαι στα οικονομικά μου. Αρκεί να μην με φορτώνεις με τα βάρη σου και με τα ψυχολογικά σου, μου αρκούνε τα δικά μου. Αρκεί να μην ασχολείσαι με τις υποθέσεις μου, θα το κάνεις μόνο και όταν εγώ ο ίδιος στο ζητήσω. Αρκεί να κρατάς τα νεύρα σου.

Αρκεί να μην έχεις μούτρα.

Αρκεί να μάθεις, να πατάς κάτω τον εγωισμό σου…

Αλήθεια σου λέω.

Σε αγαπώ.

Γιατί δε με πιστεύεις;"

~Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος

Ορισμός:Η φράση τοξική αρρενωπότητα χρησιμοποιείται στις κοινωνικές επιστήμες για να περιγράψει παραδοσιακά μοτίβα συμπεριφοράς μεταξύ των ανδρών που σχετίζονται με αρνητικές κοινωνικές και ψυχολογικές επιπτώσεις. Τέτοια "τοξικά" αρρενωπά μοτίβα συμπεριφοράς περιλαμβάνουν την τάση για κυριαρχία, την υποτίμηση των γυναικών, την ακραία αυτοπεποίθηση και την καταστολή των συναισθημάτων.

Προσαρμογή:Psychological Introspections

Τοξική θηλυκότητα...

Σε αγαπώ.

Αρκεί να μην είσαι τόσο ευαίσθητος

Δεν θέλω να είσαι μαλθακός

Αρκεί να μην είσαι τόσο λιγομίλητος

Αρκεί να μην φέρνεις τους φίλους σου στο σπίτι

είμαστε παντρεμένοι πια!

Τι δεν καταλαβαίνεις;

Αρκεί να κάνουμε παρέα με όσους έχουν παιδιά

Όλοι οι άλλοι δεν είναι ευπρόσδεκτοι στο σπίτι μας

Αρκεί να δέχεσαι όλους τους συγγενείς μου

Αλλά δεν θέλω τους δικούς σου στο σπίτι μου

με ενοχλούν και με εκνευρίζουν!

Αρκεί να μην παρακολουθείς κάποιο άθλημα που σου αρέσει

να μην ακούς τη μουσική σου

γιατί μόνο στα μπουζούκια θέλω πηγαίνεις μαζί μου

για να με βλέπουν οι φίλες μου!

Τι να την κάνω την παρέα σου;

Εγώ θα φέρνω τις φίλες μου στο σπίτι

έχουμε να πούμε τα δικά μας σαν γυναίκες!

Αρκεί να μην θέλεις συχνά σεξ

συνέχεια αυτό θα κάνουμε, όλη την ώρα;

Αρκεί να είσαι όπως σε θέλω εγώ!

Ντύσου καλά μην είσαι ατσούμπαλος

προχώρα σωστά!

Ρεζίλη με κάνεις παντού!

Σε θέλω άντρα, καθαρό αρσενικό!

Τι είναι αυτά;

Στεναχωριέσαι όταν σου μιλάω έτσι;

Κλαις κιόλας;

Απαράδεκτος είσαι!

Μπήξε μου λίγο τη φωνή!

Έτσι μονάχα ηρεμώ εγώ!

Όταν είμαι εκνευρισμένη μη μιλάς!

Δεν έχεις το δικαίωμα να πεις τη γνώμη σου!

Είμαι γυναίκα

δεν με καταλαβαίνεις

με αγνοείς συνεχώς!

Θέλω συνέχεια την προσοχή σου!

Όχι λουλούδια

όχι ανόητους ρομαντισμούς!

Μεγάλοι είμαστε πια όχι έφηβοι!

Ωρίμασε σου λέω!

Πάρε τις ευθύνες σου!

Μην κάνεις σαν παιδί!

Σε θέλω όπως σε έχω φανταστεί Εγώ!

Αχ που είναι εκείνος που είχα ερωτευτεί κάποτε;

Με αυτόν θα ήμουν πραγματικά ευτυχισμένη!

Εσύ με έκλεισες σε τέσσερις τοίχους!

Εσύ φταις για όλα!

Όχι η οικογένεια μου που με πίεσε να παντρευτώ

Όχι οι φίλες μου που δεν ήξεραν τι άλλο να κάνουν στη ζωή τους

και ακολουθώ την ίδια γραμμή πιστά

επειδή έτσι με έμαθαν κι εμένα

Εσύ φταις!

Όχι ο εκνευριστικός προϊστάμενος στη δουλειά

ή ο τύπος στο κατάστημα που με κοίταζε περίεργα

Εσύ φταις που δεν είσαι ο πρίγκιπας των παραμυθιών

Εσύ φταις που δεν είχες δικό σου σπίτι και αυτοκίνητο

Που ήθελες ταξίδια και ξόδευες τα λεφτά σου!

Σε αγαπώ! Στο είπα;

Αυτό και μόνο σου αρκεί! Δύο λέξεις μόνο!

Άφησε με στην προσωπική μου κατάθλιψη

δεν με καταλαβαίνεις

Δεν βλέπεις πόσο ευαίσθητη και εύθραυστη είμαι;

Δεν με αγαπάς!

Το ψυχολογικό προφίλ του ρουφιάνου!

Αυτό το πράμα, δυστυχώς αναπόσπαστο κομμάτι κάθε κοινωνίας, είναι η επιτομή της αθλιότητας, ένα μείγμα από δηθενιά, κομπλεξισμό, και βέβαια άπειρου γλειψίματος, σε σημείο όταν τον βλέπεις μπροστά σου, να έχεις τάση για εμετό! Σε όλες τις εποχές είχε το ''πλεονέκτημα'' να επιβιώνει, αλλά με την ηθική υπόσταση μιας κατσαρίδας, επειδή ξέρει να εκμεταλλεύεται θαυμάσια κάθε σύστημα όπου ανήκει!

      Όσον αφορά τη χώρα μας λοιπόν, αυτός ο υπάνθρωπος, ήταν ο Εφιάλτης της αρχαιότητας, βρισκόταν ανάμεσα σε εκείνους που δίκασαν τον Σωκράτη, στη σύγχρονη ιστορία ήταν ο προδότης στην Ελληνική επανάσταση, δωσίλογος της κατοχής που είχε να φάει, ή πλέον στους εργασιακούς χώρους ο κοντός άνθρωπος του γραφείου, όπως μας λέει ο ποιητής Κατσαρός στο ποίημα του ''Αντισταθείτε''!

        Ο ρουφιάνος είναι ο πληροφοριοδότης στους χώρους εργασίας, του προϊσταμένου ή του διευθυντή, κάνει πάντα καλά τη δουλειά του, δίνοντας πληροφορίες για το πόσο καλά κάνει τη δουλειά του ο κάθε εργαζόμενος, είναι το χρήσιμο χέρι των υπολοίπων άξεστων με θέση, επειδή είναι ανίκανοι να επιτηρήσουν σωστά το προσωπικό τους, και να βγάλουν οι ίδιοι συμπεράσματα, σχετικά με τι ακριβώς προσφέρει ο καθένας. Πάντα εκείνος τρέχει περισσότερο, κάνει τη δουλειά του σωστότερα, και γίνεται θησεία για το αφεντικό του! Θα φέρει γλυκά στον εορταζόμενο προϊστάμενο του, ή φαγητό από το σπίτι του, θα προθυμοποιηθεί να αγοράσει τον καφέ ή τα τσιγάρα του, και μερικές φορές θα τα πληρώσει ο ίδιος, θα κεράσει τους πάντες γλυκά σε μια γιορτή, θα μιλήσει με σεβασμό, υποκριτικά εννοείται, θα έχει τρόπους αλλά θα τρομοκρατεί τους άλλους με το γάντι που λένε, και θα έχει ένα μόνιμο ψεύτικο χαμόγελο ικανοποίησης! 

            Ο ρουφιάνος είναι ο δήθεν φίλος, που θα μιλήσει πάντα με καλά λόγια για όλους, και δεν θα κατηγορήσει κανέναν και πουθενά, για να έχει άλλοθι, όμως επειδή ποτέ δεν είναι ευφυής, πόσο μάλλον έξυπνος, δεν ξέρει να κρύβεται και καταλαβαίνουν εύκολα σχεδόν όλοι τον ρόλο του, ενώ βέβαια πάσχει και από την ασθένεια της ανηθικότητας. Εννοείται πως αν συμβεί μια αδικία σε κάποιον συνάδελφο, θα δικαιολογήσει αμέσως εκείνον που τον αδίκησε, και θα δηλώσει πως ''κάτι θα έκανε και αυτός για να έχει αυτή τη μεταχείριση από την επιχείρηση'' με ειρωνικό ύφος και χαμόγελο στα χείλη! Με πιο απλά λόγια είναι ένα ζωντόβολο χοντρόπετσο, και δεν ενδιαφέρεται για το κακό όνομα που αποκτά όπου και να βρίσκεται!      

          Ο ρουφιάνος στην Ελλάδα του 2020, με την 11ετή πλέον οικονομική κρίση ''τους'', και της επιπλέον ενός έτους κρίσης, της φερόμενης ''πανδημίας'', είναι ο πρώτος που θα φορέσει τη μάσκα μέχρι το ύψος των ματιών του, ενώ βέβαια δεν κάνει χειρωνακτική εργασία όπως οι υπόλοιποι, και βέβαια δεν θα παραλείψει να κάνει παρατήρηση με ύφος ξερόλα, σε όποιον δεν τη φοράει σωστά ή δεν φοράει τη σωστή μάσκα, είναι εκείνος που θα επιθυμεί να κάνουμε όλοι το τεστ για τον ιό και μάλιστα κάθε ημέρα, και βέβαια ο πρώτος που θα τρέξει να κάνει όποιο πειραματικό εμβόλιο κυκλοφορήσει, άσχετα από τις παρενέργειες που μπορεί να έχει στην υγεία του!                    

        Είναι το κατακάθι της κοινωνίας μας, ο υπέρμαχος του κτηνώδους δαρβινισμού, κι ας μην έχει ιδέα τι πραγματεύεται αυτή η επιστημονική θεωρία, διότι είναι αμόρφωτος, και βέβαια άχρηστο αντικείμενο, που η θέση του είναι στους κάδους των σκουπιδιών! Είναι ο ορισμός της μετριότητας προσωποποιημένης, δειλός, άβουλος, αλλά και πονηρός, προσπαθώντας με αυτόν τον τρόπο μάταια να δείξει πως δεν είναι ηλίθιος! Είναι όμως και επικίνδυνος εξαιτίας αυτής της ηλιθιότητας του, επειδή όσες φορές και να τα βάλεις με έναν ηλίθιο είναι βέβαιο πως θα χάσεις, όχι όμως για τον συνήθη λόγο πως έχει επιχειρήματα, αλλά επειδή έχει το πλεονέκτημα, να αντικατοπτρίζει το σύνολο των ανθρώπων μιας κοινωνίας, αυτών των ανήμπορων και αδημιούργητων υπανθρώπων, όπως ακριβώς τους περιέγραψε ο Νίτσε στο πόνημα του: ''έτσι μίλησε ο Ζαρατούστρα''.

            Το συμπέρασμα είναι, πως όποιος νιώθει μειονεκτικά με τον ίδιο του τον εαυτό, προσπαθεί να αποδείξει απεγνωσμένα πως είναι χρήσιμος σε κάτι, έστω και στο απεχθές αυτό ''λειτούργημα''!

11/9/20: Ο ορισμός ενός πραγματικού Έλληνα!

Έλληνας είναι εκείνος που πηγαίνει στις Μυκήνες, και περνά υπερήφανος και με σεβασμό την πύλη των λεόντων, με την ίδια ευλάβεια που περνά την πόρτα ενός ναού ένας θρησκευόμενος, χωρίς όμως να γονατίζει και να σκύβει το κεφάλι, όπως μας έμαθαν οι Χριστιανοί, που σκότωσαν την αρχαία Ελλάδα! Με λύπη στην καρδιά για όσα χάσαμε, παραισθήσεις ήχων από τα βήματα του Αγαμέμνονα, και κλείνοντας τα μάτια με τη φαντασία σου, να βλέπεις εικόνες από την Ιλιάδα!

        Έλληνας είναι εκείνος που πλησιάζοντας το ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο, να φαντάζεται πως βλέπει τον Βασιλιά Αιγέα να πέφτει από τον ιερό βράχο, επειδή αντίκρυσε τα μαύρα πανιά στο πλοίο του γιού του, νομίζοντας πως σκοτώθηκε από τον Μινώταυρο!

        Η ιστορία μας λοιπόν, είναι τα γεγονότα που μέσα στο πέρασμα των αιώνων έγιναν μύθοι, όχι επειδή δεν έχουν σχέση με κάποια πραγματικότητα, αλλά επειδή οι ίδιοι οι άνθρωποι είχαν την ανάγκη σε αυτόν τον τόπο να βρουν την ταυτότητα τους. Εμείς λοιπόν οι νεοέλληνες, ενώ έχουμε ταυτότητα, επιλέγουμε να μην την γνωρίζουμε, επειδή φοβόμαστε το βάρος της ιστορίας!

19/6/20: Οι φυσιολογικοί άνθρωποι είναι βαρετοί!

Έτσι ακριβώς όπως το γράφω στον τίτλο! Οι φυσιολογικοί άνθρωποι είναι βαρετοί! Οι άνθρωποι χωρίς ενδιαφέροντα, ανησυχίες, δημιουργικότητα, φαντασία. Εκείνοι οι αφοσιωμένοι καριερίστες, οι ''δεν έχω χρόνο'', εκείνοι που χαμογελούν ψεύτικα, που αισθάνονται λίγο, που ζουν μέσα στη μιζέρια. Εκείνοι που μόνη τους έννοια είναι να κάνουν τη ζωή του συνετού οικογενειάρχη, του καλού πολίτη, να έχουν το ρόλο του καλού παιδιού, που δεν αντιδρά σε τίποτα, που στερείται αλλά δεν διαμαρτύρεται με κανέναν τρόπο, που νομίζει πως η ζωή αυτή, είναι ένας κύκλος όμοιος για όλους, ως το θάνατο!

        Εκείνοι που ερωτεύονται με σχέδιο, που δεν αφήνονται, που ντρέπονται να εκφραστούν μπροστά σε κόσμο, που σκέφτονται τι θα πει ο κόσμος, εκείνοι που περιορίζουν τις επιθυμίες τους και τις ονοματίζουν ωριμότητα, εκείνοι που προτιμούν να κρατήσουν μέσα τους, κάθε τους θετικό συναίσθημα, επειδή φοβούνται μήπως παρεξηγηθούν, μήπως προδοθούν, μήπως απελευθερωθούν, σε έναν κόσμο που ζει πίσω από κάγκελα ενοχών! Εκείνοι που διστάζουν να φιλήσουν παθιασμένα δημόσια, να φωνάξουν Σ' αγαπώ μπροστά στο πλήθος, να αγκαλιάσουν, να συγκινηθούν, να αφεθούν, σαν να μην υπάρχει κανένας γύρω τους!

        Εκείνοι που φοβούνται να φερθούν όπως πραγματικά επιθυμούν, όπως  τους καθοδηγεί το πάθος τους,  που δεν εναντιώνονται  στα υποκριτικά κοινωνικά πρέπει, όπως για παράδειγμα το να κάνουν έρωτα σε μια παραλία ένα καλοκαιρινό βράδυ, εκείνοι που διστάζουν να Ζήσουν, ό,τι οι υπόλοιποι σκέφτονται ακόμα! Εκείνοι που ζητιανεύουν συναισθήματα, που νιώθουν μόνοι και βρίσκονται μαζί με έναν ακατάλληλο για αυτούς άνθρωπο, εκείνοι που κλείνονται στον εαυτό τους, αντί να διεκδικήσουν λίγη από την αίσθηση της πραγματικής Ζωής!

        Εκείνοι που προτιμούν να καυγαδίσουν με ασήμαντες αφορμές, για να βρουν ασχολία, απασχόληση στη μονοτονία τους. Εκείνοι που τα θέλουν όλα βολικά για αυτούς, έτοιμα στο πιάτο, ώστε να αποφύγουν να προσπαθήσουν να κατακτήσουν τον άλλο, τη μοναδική δηλαδή αξιέπαινη πράξη της ζωής μας! Εκείνοι που δεν έχουν μάθει να συζητούν για κάτι διαφορετικό, εκτός από τα προβλήματα της καθημερινότητας, που παραμένουν στάσιμοι καθ όλη τη διάρκεια της ζωής τους, που δεν πειραματίζονται, δεν μαθαίνουν, δεν εξασκούν τις δυνατότητες τους, που χρησιμοποιούν ένα φτωχό λεξιλόγιο, που κάνουν κοινότοπο χιούμορ, που μιλάνε την ίδια γλώσσα με όλους, ώστε να νιώθουν πως ανήκουν σε μια κοινωνία ομοίων, που επειδή νιώθουν ασφάλεια μέσα της, κάνουν τα πάντα ώστε να αφομοιωθούν πλήρως, στις ανάγκες και τα πρότυπα της!

Ο καλλιτέχνης δεν είναι άνθρωπος / The Artist is not a Human

Δεν γελάω πια!

Σε αυτή τη δύσκολη περίοδο που διανύουμε όλοι μας, που στην πιο ήπια μορφή της, μας θέλει κλεισμένους στα σπίτια μας, να ελεγχόμαστε από την αστυνομία σε κάθε μας έξοδο που πρέπει να αφορά τις μετακινήσεις για τις δουλειές μας, όσοι ακόμη έχουν δουλειά δηλαδή, η για να πηγαίνουμε στα super market, ήταν επόμενο να ξεκινήσει μια ευδιάθετη παρόρμηση για καλό χιούμορ και σάτιρα για τα όσα συμβαίνουν, ως φάρμακο στις αγωνίες για το αύριο, ή την επερχόμενη θλίψη.
        Οι περισσότερο συνετοί όμως, ενώ συμμετείχαν σε αυτό για να μην τους πάρει από κάτω, πλέον νομίζω πως κάνουν σκοτεινές σκέψεις, που καταθλιπτικές τις ονομάζουν οι πολλοί, όσοι δηλαδή προσπαθούν να ξεγελάσουν την πραγματικότητα, ρίχνοντας ανόητες ενοχές στους πιο συνετούς, ώστε να μην αναλαμβάνουν ούτε την ευθύνη της όποιας αλήθειας! 
        Δεν γελάω πια! Καμία ανάρτηση χιουμοριστική στα social media, δεν καταφέρνει πλέον να με κάνει να γελάσω! Αναρωτιέμαι πως μπορεί να προκαλεί ακόμα γέλιο καθετί που συμβαίνει στον κόσμο, και αφορά όρους για τον βαθμό της ελευθερίας που θα προκύψει όταν κάποια στιγμή περάσει αυτή η κατάσταση, αυτό το ανθρώπινο ιδανικό, που ποτέ δεν κατάφερε να ξεπεράσει τη σημασία της ουτοπίας, τις παραβιάσεις των λεγόμενων ανθρώπινων δικαιωμάτων εξαιτίας του φόβου που υπάρχει για ακόμη μεγαλύτερο περιορισμό ιδιωτικότητας, της ολοένα αυξανόμενης ανεργίας, που θα μας πάει 10 ολόκληρα χρόνια πίσω, των αυξανόμενων κρουσμάτων κατάθλιψης λόγω του εγκλεισμού, απομακρύνοντας ανθρώπους που αγαπάνε ο ένας τον άλλο, τις συγκρούσεις μεταξύ ορθολογιστών και συνωμοσιολόγων, ή θρησκευόμενων και μη ατόμων, αλλά και πολιτικών ιδεολογιών, και βέβαια των τόσο διαφορετικων πεποιθήσεων,  κουπου κάθε άνθρωπος κουβαλάει παρά τη θέληση του μια ολόκληρη ζωή, με αποτέλεσμα να διχάζονται οι μάζες, και να αποτελούν ευκολότερο στόχο, σε οποιοδήποτε σχέδιο εφαρμοστεί τελικά, ώστε να λήξει ταχύτερα η πανδημία, ή να περιοριστεί αργότερα.
       Καλό το χιούμορ, αλλά ο υγιής σκεπτισκισμός, είναι η ουσιαστικότερη αντίσταση, σε οτιδήποτε πρωτόγνωρο μοιάζει τόσο παράλογο, που ασκεί μια αδιόρατη πλέον μορφή εξουσίας.

7/4/20:

Μας έμαθαν πως η άγνοια είναι ευτυχία. Λάθος μας το έμαθαν και αυτό! Ευτυχία είναι να κατανοήσεις κάποια στιγμή την άγνοια σου για το τι εστί ευτυχία, να αντιληφθείς πως δεν γνωρίζεις πως να είσαι πραγματικά ευτυχισμένος, ώστε να καταβάλλεις μεγάλη προσπάθεια για να το μάθεις! Ευτυχία είναι η γνώση δηλαδή, η διαδικασία πως να μάθεις να είσαι ευτυχισμένος ενώ γνωρίζεις την πραγματικότητα του κόσμου γύρω σου, και την ασχήμια της ανθρώπινης φύσης!

        Στο παρελθόν έδωσαν αξία στην άγνοια, για να μην ταλαιπωρείται ο άνθρωπος, από τη βασανιστική και επίπονη ταλαιπωρία της σκέψης! Ακόμη ένα παράδειγμα αποτυχημένης κοινωνικής χειραγώγησης, που εξυπηρέτησε τους ανθρώπους που βρίσκονταν σε κάποια ιεραρχική θέση εξουσίας!